RSS

Category Archives: உப்புமா பதிவுகள்

தமிழ் சினிமா பாடல்களின் அந்திமக்காலம்.

தமிழ் சினிமாவில், பாடல்களை கூர்ந்து கவனிப்பவர்கள் கடந்த 2-3 வருடங்களில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை அடைந்திருப்பதை உணர்ந்திருக்கலாம்.

முதலாவது: பாடல்களின் முக்கியத்துவம் வெகுவாக குறைந்திருக்கிறது. பெரிய ஹீரோக்கள் படங்களைத்தவிர அநேக படங்களில் சொற்ப பாடல்களே வருகின்றன‌. அதுவும் பின்னணியில் 2-3 நிமிடமே வரும் மான்டேஜ் பாடல்கள். இந்தப் பாடல்கள்கூட படத்தின் Promo’விற்காக‌, படத்தைப் பற்றிய ஒரு எதிர்பார்ப்புக்காக, முன்னமே Youtube’இல் வெளியிடப்படுகிறது. பாடல்களே இல்லாமல் படங்கள் வர ஆரம்பித்துவிட்டன‌. இது நல்லதா இல்லையா என்பதுற்குள் நாம் போக வேண்டாம்.

நான் சொல்ல வருவது, பத்து வருடம் முன்பு வரை படத்தின் பிரதான வணிகம் பாடல்களை நம்பியே இருந்தது.எத்தனை பெரிய மாஸ் ஹீரோவாக இருந்தாலும் சரி, அவரவர் படங்களில், பாடல்களை, ஹிட்டாக்க மிகுந்த சிரத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள். 80’களில் ராஜா என்றால் 90’களில் ரஹ்மான். இதற்கு உதாரணமாக, கல்லூரிக்காலத்தில் நான் கண்ட‌ ஒரு விளம்பரத்தைச் சொல்கிறேன்: இடைவேளையில், ரஹ்மான் இசையமைப்பில் வெளிவரயிருக்கும் சங்கமம் படத்தின் ட்ரெய்லரை கண்டு மகிழுங்கள்.

ரஹ்மான் இசையால் ஒரு படத்தின் ட்ரெய்லர்கூட பெரிதாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது அன்று.

ஆனால், இன்று ?  கீழ்கண்ட படங்களைப் பார்த்தாலே புரியும் பாடல்களின்பிடி எப்படி தளர்ந்து போனதென்று

  • சூது கவ்வும்.
  • நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்.
  • பீட்சா.
  • ஆரண்ய காண்டம்.
  • ஓநாயும் ஆட்டுக்குட்டியும்.
  • உதயம்.
  • விஸ்வரூபம்.
  • மெரினா.
  • கோலி சோடா.
  • அட்டகத்தி.

ஒரு காலத்தில் பாடல்களுக்கிடையில் உரையாடல் வந்தன, பின் 10 பாடல்களாகாயின, பின் 5-6 என மாறி இன்று 2-3 நிமிடத்தில் வந்து நிற்கிறது. இந்த போக்கை கவனித்தாலே சமூகத்தின் வேகத்தை கண்டு கொள்ளலாம். ஆலாய்ப் பறக்கும் இன்றைய சந்தைப் பொருளாதாரத்தில் யாருக்கும் பொறுமை இல்லை. ஆற அமர உட்கார்ந்து சாப்பிடும்/ரசிக்கும் காலம் போய் எல்லோருமே ஒரு பதட்ட மனநிலையில் எதையோ நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம். கிரிக்கெட் முதல் Whatsapp வரை அனைத்திலும் ஒரு அவசரம்.Trailer’கூட இன்று Teaser ஆகிவிட்டது என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். முடிவை நேரடியாக தாவிப் பிடிக்க ஒரு வெறி.இந்த ரீதியில் பாடல்களின் இலக்கணம் மாறியதில் ஆச்சர்யமில்லை.

இரண்டாவது: பாடல்கள் அதன் முக்கியத்துவத்தை இழக்கும்போது தன்னியல்பாக இசையமைப்பாளர்களும் பாடலாசிரியர்களும் தங்களின் முக்கியத்துவத்தை இழக்க நேரிடுகிறது. இசையமைப்பாளர்க்கு பின்னணி இசையாவது இருக்கிறது பாடலாசிரியர்களுக்கு அதுவுமில்லை.வருங்காலத்தில், கவிதை புஸ்தகம் போடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. பாருங்கள், இன்று படத்திற்கு ஒரு புது இசையமைப்பாளர்,பாடலாசிரியர் அறிமுகமாகிறார்.

முன்பு போல், பாடல்களை ஹிட்டாக்கியேத் தீரவேண்டுமென என பெரிதான நெருக்கடி கிடையாது.படத்தை பப்ளிசிட்டி செய்ய ஒரு பாடல் பிரபல்யமாக வேண்டும். அவ்வளவே. அதற்கு துள்ளலலான இசையும், பாடலின் ஆரம்ப வரிகள் மிக எளிமையாகவும், முக்கியமாய், இளைஞர்களை கவர்வதாக இருக்க வேண்டும். இலக்கியம்,ஆழமிக்க கவித்துவ வரிகள் போன்ற புண்ணாக்குகளுக்கு இனி வரும் காலங்களில் இடமில்லை. விளைவு:தனுஷ், சிம்பு, செல்வராகவன், கானா பாலா எல்லாம் கவிஞர்களாகி விட்டனர்.

இன்று, சின்ன கண்ணன் அழைக்கிறான்,செளக்கியமா கண்ணே,அஞ்சலி அஞ்சலி,காற்றின் மொழி எல்லாம் செல்லுபடி ஆகாது.காசு பணம் துட்டு,Fy Fy Kalachify,வெரசா போகையிலே, ஜிங்குனமணி போன்ற வஸ்துக்கள்தான் விற்பனையாகும்.

Advertisements
 

பிஸ்கட் கனவுகள்!!!

பள்ளியில் படிக்கும் அரை டவுசர் காலங்களில், ஒவ்வொரு மாதமும், முதல் வாரத்தை மிக ஆவலோடு எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன் எங்கள் வீட்டு ஓனர் வருகைக்காக! என் அப்பாவிடம் வாடகைப் பணம் வாங்க வருவார்.ஆனால், எனக்கு, என்ன வாடகை, ஒவ்வொரு மாதமும் என் அப்பா சரியாக வாடகை கொடுத்துவிடுவாரா என்பதை பற்றியெல்லாம் ஒரு மண்ணும் தெரியாது,தெரிந்துகொள்ள விருப்பமுமில்லை.என் கவனம் எல்லாம் வீட்டுக்காரர் ஒவ்வொரு மாதமும் எனக்காக கொண்டுவரும் Milk Bikis.

இதை வெறும் சம்பிராதய சடங்காக இருந்தால் ஒரிரு மாதங்களில் அவர் நிறுத்தியிருக்கலாம்.ஆனால் எனக்குத் தெரிந்து எல்லா மாதத்திலும் தவறாமல் வாங்கி வந்திருக்கிறார்.இன்று நினைத்தால் நெகிழ்வாக இருக்கிறது, ஒரு வீட்டுக்காரர், ஒரு பொடியனை மதித்து மாதா மாதம் பிஸ்கட் வாங்கி வர வேண்டும் என்ன கட்டாயம் ?

80’களில், Milk Bikis, சிறுவர்களுக்கு ஒரளவுக்கு எளிதாக‌ கிடைக்ககூடிய பண்டம்.பெரும்பாலான விருந்தினர்கள் குழந்தைகளுக்கு அது அல்லது Marie வாங்கி கொண்டு வருவார். மாரி பிஸ்கட்டை கண்ணில்கூட காணக்கூடாதென நினைப்பேன்.அதன் மேல் அப்படி ஒரு வெறுப்பு. Milk Bikis பரவாயில்லை ரகம்.Good Day Or Cream Biscuits – Luxury.

வெகு அரிதாகத்தான் யாராவது ஒரு நண்பர் True Elaichi Cream/Good Day வாங்கி வருவார்.அன்றைய தினத்தில் பம்பர் குலுக்கலில் Prize அடித்தவன்கூட அப்படி ஒரு தெனாவட்டில்,உச்சகட்ட சந்தோஷத்தில் இருந்திருக்க மாட்டான்.

என்ன எழவுக்கு இந்த சுயபுராணம் என்றால், இன்று சூப்பர் மார்கெட்டில் எத்தனை வகை பிஸ்கட்டுகள்,குக்கீகள், நொறுக்குதீனிகள். ஒவ்வொரு முறை பில் போடும் போது எனக்கு முன்னால் இருக்கும் நபர்களின் கூடைகளைப் பார்பேன். அரிசி,உப்பு,புளி வகையாராக்களை விட நொறுக்குதீனிகளே அதிகமிருக்கும்.எல்லாம் டஜன் டஜனாய் வாங்கி போவார்கள்.இதுக சாப்பாடே இது தான் போலும் என்று பல நேரம் வியந்திருக்கிறேன்.

Perk/5 Star
Oreo/Cookies/
Fanta/Mirinda/Coke
Lays/Bingo
Kinder Joy/

எனக்குத் தெரிந்து எந்தவொரு மத்தியதர சிறுவனும் இன்று நொறுக்குதீனிக்காக பெரிதாக அலட்டிக் கொண்டதில்லை.வருடத்தின் எல்லா நாட்களும் வீட்டின் அடுக்களையில், குளிர் சாதன் பெட்டியில் ஒரு சிறிய பெட்டிகடையே இருக்கும்.படிக்கும் போதும்,டிவி பார்க்கும் போது பசிக்கிறதோ இல்லையோ,பிடிக்கிறதோ இல்லையோ தின்னு தீர்க்க வேண்டும் என்பது நீதி.தின்று தீர்க்கிறார்கள்.

மேலும், வாரம் ஒரு புதிய பிஸ்கட் சந்தைக்கு வருகிறது ஆனால் சுவையில் ஒரு புண்ணாக்கும் இல்லை.வெறும் Wrapper’களை கவர்ச்சியாக போட்டு,உள்ளே பிஸ்கட்டுகளை இன்னும் ஒர் சிறிய தாள்களில் போட்டு ஒரு Status சரக்காக விற்கிறார்கள்.அதை சந்தைபடுத்த Katrina Kaif ஒரு வாயில் Cream ஒழுக‌ உதட்டை நக்குகிறார்.பிஸ்கட் விளம்பரமா காண்டம் விளம்பரமா என்று சந்தேகமாய் இருக்கிறது.பிஸ்கட் எப்படி திங்கறதுன்னு கூட இந்த விளம்பரகார பயகதான் சொல்லிக் கேட்கணும் போல.

திடிரென்று பிரபஞ்ச வெடிப்பு போல் ஒரு Big Explosion!!! எல்லாமே அளவுக்கதிமாய் போய்விட்டது.திகட்ட திகட்ட நொறுக்குதீனிகள்,திகட்ட திகட்ட தொலைக்காட்சி சானல்கள்,வருஷம் 365 நாளும் கிரிக்கெட் விளையாடுறான்,ஊர்ல உள்ள எல்லா தியேட்டர்லயும் ஒரே படம், பிடிக்குதோ இல்லையோ அதத்தான் நாமும் பாத்து தொலயுணும், தெருவுக்கு பத்து ஹோட்டல்,மூணு மாசத்தக்கு ஒரு புது மொபைல் மாடல்,ஒரு ஐபோன் மாடல் எல்லாமே abundant. இதுவா வாழ்க்கை ? சத்தியமா எனக்கு தெரியல!!

அந்த 5 ரூபாய் க்கு Milk Bikis ஒவ்வொரு மாதம் காத்திருக்கும் நாட்களில் இருந்த ஏக்கம்,சந்தோஷம் இன்று இல்லை.எனக்கென்னமோ இதுதான் இரண்டாம் உலகம் போல் தெரிகிறது.

 

Tags:

அசோகமித்திரன் அபுனைவுலகம்.

சிலிக்கான்ஷெல்ஃப் தளத்தில் அசோகமித்திரனின் “ஒரு பார்வையில் சென்னை நகரம்” கட்டுரைத் தொகுப்பைப் பற்றி RV ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தார்.அசோகமித்திரன் கட்டுரைகளின்-மேல் வெகுவான ஈர்ப்பு கொண்ட காரணத்தினால் ஒரு நீண்ட பின்னூட்டம் ஒன்றை மிகுந்த உற்சாகத்தோடு எழுதியிருந்தேன்.

அந்த‌ பேரிலக்கியத்தை உங்கள் காலடியில் சமர்பிப்பதற்கு நான் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

****

கரைந்த நிழல்கள் நாவலை நேற்றிரவுதான் முடித்தேன்;அந்த நினைவுகளோடு இங்கு வந்தால் இந்தப் பதிவு!!இனிய ஆச்சர்யம்!!!

கரைந்த நிழல்கள் நாவலைத் தவிர அ.மித்திரனின் எந்த ஒரு நாவலையோ சிறுகதைகளையோ நான் படித்ததில்லை(பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு துணை பாடத்தில் மழை என்றொரு சிறுகதை படித்ததாக‌ நியாபகம்) கட்டுரைகளின் வழியே மட்டும் அவரை அறிந்திருக்கிறேன்;வியந்திருக்கிறேன்.இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் மெட்ராஸ் ஹிகின்பாத்தம்ஸில் அ.மித்திரனின் முழு கட்டுரைத் தொகுதிகளாக இரு வால்யும்களை பார்க்க நேர்ந்தது.உடனே வாங்க ஒரு மனம் விரும்பினாலும் 350 ரூபாய் கொடுக்க‌ இன்னொரு மனம் மறுத்துவிட்டது.பின் சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் தேடியும் அது கிடைக்கவில்லை.ஆறுதலுக்கு இரண்டு சிறு கட்டுரைத் தொகுதிகள் மட்டும் வாங்கி வந்தேன்.(நினைவோடை & எவை இழப்புகள்)

சுஜாதாவின் கட்டுரைகளை மட்டுமே வாசித்து வ(ளர்)ந்தவனுக்கு அசோகமித்திரன் கட்டுரைகள் ஒரு மாறுபட்ட (கலாச்சார?)அதிர்ச்சி – அசோகமித்திரன் கட்டுரை உலகிற்குள் நுழைய,கிரகிக்க சிறிது காலம் பிடித்தது.காரணம் அசோகமித்திரனின் மெதுவான‌ எழுத்து நடை.சுஜாதாவைப் போல எழுத்தின் முதல் வரியிலேயே விஷயத்தை போட்டு உடைக்க மாட்டார்;சுஜாதாவைப் போல மின்னல் வேகம்,குறும்பான நகைச்சுவை,மேலோட்டமான கருத்துக்கள் இவரிடம் கிடையாது.

சுஜாதா கட்டுரைகள் பர பர பட்டாசு என்றால் அசோகமித்தரன் கட்டுரைகள் சத்தமே இல்லாமல் சிதறும் மத்தாப்பு வகை.ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் மெதுவாய்த் தொடங்கி,விரிவாய் பரிமாறும் அவரின் அழகு மிகவும் பிடித்துப் போனது.அவரின் கட்டுரைகளின் மிக முக்கிய அம்சம் என நான் நினைப்பது அவருக்கே உரிய நளினமான மெல்லிய‌ நகைச்சுவைத்தன்மை(ஒரு பெண்ணின் காதருகே ரகசியத்தை போல் சொல்வது) உதாரணமாக,அவர் சிறு வயதில் செக்கன்தராபாத்திலிருந்து (சொந்த ஊர்?) போலகத்திற்கு ரயிலில் சென்றதைப் பற்றி மிக அழகான கட்டுரை ஒன்றை எழுதியிருப்பார்.

Blog/கட்டுரை/பத்தி எழுத விரும்புவோர்(இல்லை எழுதிக்கொண்டிருப்பவர்) யாரேனும் அசோகமித்திரன் கட்டுரைகளை கட்டாயம் படிக்கவேண்டும் எழுத்தின் நளினத்தை இவரிடமிருந்து மட்டுமே கற்றுக்கொள்ள முடியுமென நினைக்கிறேன்.

****

 

இரு விளம்பரங்கள்.

சமீபத்தில் நான் ரசித்த இரண்டு விளம்பரங்களைப் பற்றி சில வார்த்தைகள்:

கோக்’கின் புதிய விளம்பரயுத்தி அசர வைத்தது.இதில் வருத்தம் கலந்த‌ வெட்கக்கேடு கோக் போன்ற பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் நமக்கு சுற்றுச் சூழல் பாடம் நடத்துவது.

Consumerism’இன் விளைவு ஒரு சாதாரண குளிர்பானத்திற்கு இத்தனை ஆர்பாட்டம்,Out of Box thinking விளம்பரம். இந்த விளம்பரத்தின் இன்னொரு மிக முக்கிய அம்சம் அருமையான ஒளிப்பதிவு.குறிப்பாக 47-50 நொடிகளில், அட்டகாசம்!!!

விட்டேத்தியாய் அணிந்திருக்கும் அவளின் T-Shirt,கண்ணாடி முன்-நின்று அவள் பேசும் விதம்,இவையெல்லாம்விட அவளின் கண்கள் சொல்லும் அர்த்தங்கள்…..எங்கிருந்து பிடிக்கிறார்கள் இது போன்ற கண்களை பெண்களை.கவித்துவம்!!!!!

 

எனக்குப் பிடித்த பாடல்

முப்பதைத் தாண்டியதாலோ என்னவோ இப்போ வரும் 99% பாடல்களை துளியும் ரசிக்க முடியவில்லை.அத்திபூத்தாற் போன்று சிலது அகப்படும்.அப்படி சமீபத்தில் மிகவும் ரசித்த பாடல் – பார்வதி பார்வதி…. பொதுவாய் தமன் பாடல்களில் இசை என்ற பேரில் சத்தம் நாராசமாய் காதைக் கிழிக்கும்(ஒஸ்தி பாடல்கள்,காஞ்சனா மாலா என்னும் ஒரு கொடுரம்) ஆனால் இந்த பாடலில் அந்த கண்ராவியெல்லாம் இல்லை – பாடல் வரிகள் தெளிவாக கேட்கின்றன.சித்தார்த் அழகாக பாடியிருக்கிறார்.ரொம்ப நாட் கழித்து Rock n Roll ஜர்னரில் ஒரு துள்ளலான பாடல்.

இந்தப் பாடலில் நான் மிகவும் ரசித்த இன்னொரு சங்கதி – நீரவ் ஷா ஒளிப்பதிவு செய்த விதம்.பாடலின் ஜர்னரைப் போலவே கேமராவும் பாடல் முழுக்க சுற்றிக் கொண்டே இருக்கிறது; குறிப்பாக “ஹேய் கடவுளே உனக்கென்ன குறை வச்சேன்” என்ற இடத்தில் கேமரா Zoom Out ஆவதிருக்கட்டும்,பாடலின் முதல் 22 நொடிகள்,2.14’இல் தொடங்கி அடுத்த பத்து நொடிகள் என‌ ஒரே Long ஷாட்டில் படமாக்கிய விதம் எல்லாம் ஆச்சர்யமளித்தது.

இதே ஜர்னரில் என்னுடைய All-time-favt: