RSS

Category Archives: Cinema

ஐ.

பாய்ஸ் படத்திற்குப் பிறகு இத்தனை எதிர்மறையான விமர்சனங்கள் ஒரு ஷங்கர் படத்திற்க்கு வந்ததில்லை. ஐ அந்த சாதனையை செய்திருக்கிறது. படம் வரும் முன்பே எனக்கு பெரிய எதிர்பார்ப்பெல்லாம் இல்லை,இருந்தும் ஒரிரு வாரங்கள் கழித்தாவது பார்க்கலாம் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தபோது தடாலடியாய் தாக்கிய‌ இணைய விமர்சனங்கள் கொஞ்சமேனும் மிச்சமிருந்த ஆவலையும் துடைத்தெறிந்தது.600 INR தப்பியது.குழந்தைக்கு பாப்கார்ன் செலவு,ஆட்டோ செலவு வேறு சேர்த்தால் கூடுதல் 200 ரூபாய் சேர்த்துப் பிழைத்தது. பாதகமில்லை.ஜெயா டிவியில் விளம்பர இடைவேளைக்கிடையில் போனால் போகிறது என்று படத்தை போடும் போது பார்த்து கொள்ளலாம். நான் சொல்ல விரும்புவது இரண்டே விஷயங்கள்தான்.

தமிழ் சினிமாவில் இரண்டு அபத்தமான கற்பிதங்களை யார் கட்டமைத்தது என்று தெரியவில்லை.

1. ரசிகர்கள் முதல் பத்திரிகைகள் வரை படத்தின் பட்ஜெட்டை பற்றி ஏன் இத்தனை அலட்டிக்கொள்கிறார்கள் ? 100 கோடி 150 கோடி என்று இவர்கள் வாய் பிளக்கும்போது ஆச்சர்யமாகயிருக்கிறது. படத்தின் பட்ஜெட்டைப் பற்றி ஒரு ரசிகன் ஏன் இத்தனை ஆவல் காட்டவேண்டும் ? கழுதை, 5 லட்சமோ 50 கோடியோ ஒரே டிக்கெட் விலையைத்தான் நாம் கொடுக்க வேண்டும். 150 கோடி ஒரு படத்தின் தரத்தை மேம்படுத்திவிடுமா ?

ஒரு முழு ரயிலை வாடகைக்கு பிடித்தோம்,படம் பிடிக்க யாருக்குமே அனுமதி கிடைக்காத பகுதியில் மிகுந்த சிரமப்பட்டு படம் பிடித்தோம்,ஒப்பனை கலைஞரை நியுசாலாந்திலிருந்து வரவழைத்தோம்,ஹீரோ தினமும் 8 மணி நேர ஜிம்மில் இருந்தார் போன்ற உப்பு சப்பில்லாத Trivia’க்களை இயக்குனர்கள், நடிகர்கள் தொலைக்காட்சியில் உளரும் போது எரிச்சல் வருகின்றது.என்ன அபத்தமிது ? இந்த புண்ணாக்கு Details எல்லாம் ரசிகனுக்கு எதற்கு ? ஹீரோ பத்து முட்டை பச்சையாக குடித்தார்,பத்து நாள் சோறு தண்ணி பல்லில் படவில்லை என்பதற்காக ரசிகர்கள் படத்தை கொண்டாடவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது எத்தனை சிறுபிள்ளைத்தனம் ? அன்று இர‌வு முழுதும் க‌ண்விழித்து ப‌டித்து ஆனால் கேவலமாக‌ ப‌ரிட்சை எழுதி Microprocessor’இல் அரியர் போட்ட examiner’ஐ நான் கோபித்த கொள்ள முடியுமா ?

கதைக்கான Inspiration எங்கிருந்து வந்தது,திரைக்கதை நுணுக்கங்களைப் பற்றி,காட்சிமொழியை கையாண்டவிதம் போன்றவற்றை விடுத்து சகலத்தையும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

2. இதோடு இன்னொரு அப‌த்த‌ம் கெட்-அப்பை மாற்றுவ‌து. ந‌டிப்பென்ப‌து வெறும் கெட்-அப்பை மாற்றுவ‌து ம‌ட்டுமா ?  ஏன் ந‌ம் ந‌டிக‌ர்க‌ள் கெட்-அப்பை மாற்றுவ‌தில் ஆலாய் ப‌றக்கிறார்க‌ள் ? நாலு ம‌ணி நேர‌ம் பொறுமையாக மேக்க‌ப்பை போட்டு கொண்டால் ந‌ல்ல‌ ந‌டிப்பாய்விடுமா ? என்ன‌ கொடுமை இது!! உட‌ல்மொழி,பாத்திர‌த்த‌ன்மை உண‌ர்ந்து Underplay/Overplay செய்வ‌து,வ‌ச‌ன‌ உச்ச‌ரிப்பில் க‌வ‌ன‌ம் செலுத்துவ‌து போன்றவ‌ற்றை ஏன் காற்றில் ப‌ற‌க்க‌ விட்டுவிடுகிறார்க‌ள் ?

தமிழ் சினிமாவின் மிகச் சிறந்த Lead Performance’கள் எல்லாம் சாதாரண கெட்-அப்பில் வந்தவையே: வ‌றுமையின் நிறம் சிக‌ப்பு, நிழ‌ல் நிஜ‌மாகிற‌து, முத‌ல் ம‌ரியாதை, தேவ‌ர் ம‌க‌ன், ஆடுக‌ள‌ம்,உதிரிப்பூக்கள், முள்ளும் மலரும்.

சுஜாதா, பாய்ஸில் சொன்ன‌தை கொஞ்ச‌ம் மாற்றி சொன்னால் :

சினிமாவை/நடிப்பை எல்லாம் செய்யாதீங்க‌ வாழ்க்கையிலிருந்து எடுங்க‌.

 
Leave a comment

Posted by on January 30, 2015 in Cinema

 

தமிழ் சினிமா பாடல்களின் அந்திமக்காலம்.

தமிழ் சினிமாவில், பாடல்களை கூர்ந்து கவனிப்பவர்கள் கடந்த 2-3 வருடங்களில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை அடைந்திருப்பதை உணர்ந்திருக்கலாம்.

முதலாவது: பாடல்களின் முக்கியத்துவம் வெகுவாக குறைந்திருக்கிறது. பெரிய ஹீரோக்கள் படங்களைத்தவிர அநேக படங்களில் சொற்ப பாடல்களே வருகின்றன‌. அதுவும் பின்னணியில் 2-3 நிமிடமே வரும் மான்டேஜ் பாடல்கள். இந்தப் பாடல்கள்கூட படத்தின் Promo’விற்காக‌, படத்தைப் பற்றிய ஒரு எதிர்பார்ப்புக்காக, முன்னமே Youtube’இல் வெளியிடப்படுகிறது. பாடல்களே இல்லாமல் படங்கள் வர ஆரம்பித்துவிட்டன‌. இது நல்லதா இல்லையா என்பதுற்குள் நாம் போக வேண்டாம்.

நான் சொல்ல வருவது, பத்து வருடம் முன்பு வரை படத்தின் பிரதான வணிகம் பாடல்களை நம்பியே இருந்தது.எத்தனை பெரிய மாஸ் ஹீரோவாக இருந்தாலும் சரி, அவரவர் படங்களில், பாடல்களை, ஹிட்டாக்க மிகுந்த சிரத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள். 80’களில் ராஜா என்றால் 90’களில் ரஹ்மான். இதற்கு உதாரணமாக, கல்லூரிக்காலத்தில் நான் கண்ட‌ ஒரு விளம்பரத்தைச் சொல்கிறேன்: இடைவேளையில், ரஹ்மான் இசையமைப்பில் வெளிவரயிருக்கும் சங்கமம் படத்தின் ட்ரெய்லரை கண்டு மகிழுங்கள்.

ரஹ்மான் இசையால் ஒரு படத்தின் ட்ரெய்லர்கூட பெரிதாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது அன்று.

ஆனால், இன்று ?  கீழ்கண்ட படங்களைப் பார்த்தாலே புரியும் பாடல்களின்பிடி எப்படி தளர்ந்து போனதென்று

  • சூது கவ்வும்.
  • நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்.
  • பீட்சா.
  • ஆரண்ய காண்டம்.
  • ஓநாயும் ஆட்டுக்குட்டியும்.
  • உதயம்.
  • விஸ்வரூபம்.
  • மெரினா.
  • கோலி சோடா.
  • அட்டகத்தி.

ஒரு காலத்தில் பாடல்களுக்கிடையில் உரையாடல் வந்தன, பின் 10 பாடல்களாகாயின, பின் 5-6 என மாறி இன்று 2-3 நிமிடத்தில் வந்து நிற்கிறது. இந்த போக்கை கவனித்தாலே சமூகத்தின் வேகத்தை கண்டு கொள்ளலாம். ஆலாய்ப் பறக்கும் இன்றைய சந்தைப் பொருளாதாரத்தில் யாருக்கும் பொறுமை இல்லை. ஆற அமர உட்கார்ந்து சாப்பிடும்/ரசிக்கும் காலம் போய் எல்லோருமே ஒரு பதட்ட மனநிலையில் எதையோ நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம். கிரிக்கெட் முதல் Whatsapp வரை அனைத்திலும் ஒரு அவசரம்.Trailer’கூட இன்று Teaser ஆகிவிட்டது என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். முடிவை நேரடியாக தாவிப் பிடிக்க ஒரு வெறி.இந்த ரீதியில் பாடல்களின் இலக்கணம் மாறியதில் ஆச்சர்யமில்லை.

இரண்டாவது: பாடல்கள் அதன் முக்கியத்துவத்தை இழக்கும்போது தன்னியல்பாக இசையமைப்பாளர்களும் பாடலாசிரியர்களும் தங்களின் முக்கியத்துவத்தை இழக்க நேரிடுகிறது. இசையமைப்பாளர்க்கு பின்னணி இசையாவது இருக்கிறது பாடலாசிரியர்களுக்கு அதுவுமில்லை.வருங்காலத்தில், கவிதை புஸ்தகம் போடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. பாருங்கள், இன்று படத்திற்கு ஒரு புது இசையமைப்பாளர்,பாடலாசிரியர் அறிமுகமாகிறார்.

முன்பு போல், பாடல்களை ஹிட்டாக்கியேத் தீரவேண்டுமென என பெரிதான நெருக்கடி கிடையாது.படத்தை பப்ளிசிட்டி செய்ய ஒரு பாடல் பிரபல்யமாக வேண்டும். அவ்வளவே. அதற்கு துள்ளலலான இசையும், பாடலின் ஆரம்ப வரிகள் மிக எளிமையாகவும், முக்கியமாய், இளைஞர்களை கவர்வதாக இருக்க வேண்டும். இலக்கியம்,ஆழமிக்க கவித்துவ வரிகள் போன்ற புண்ணாக்குகளுக்கு இனி வரும் காலங்களில் இடமில்லை. விளைவு:தனுஷ், சிம்பு, செல்வராகவன், கானா பாலா எல்லாம் கவிஞர்களாகி விட்டனர்.

இன்று, சின்ன கண்ணன் அழைக்கிறான்,செளக்கியமா கண்ணே,அஞ்சலி அஞ்சலி,காற்றின் மொழி எல்லாம் செல்லுபடி ஆகாது.காசு பணம் துட்டு,Fy Fy Kalachify,வெரசா போகையிலே, ஜிங்குனமணி போன்ற வஸ்துக்கள்தான் விற்பனையாகும்.

 

காதலிக்க நேரமில்லை – இயக்குனர் ஸ்ரீதர் – சில அசைபோடல்கள்.

ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் தங்கள் இளமைக்கால‌ அடையாளமாக சில குறிப்பிட்ட படங்கள் நெருக்கமாக இருக்கும்.தங்களை, அந்தப் ப‌டத்தின் ஹீரோவோடு அடையாளப்படுத்தி ஒரு கற்பனை உலகில் பறக்க‌, தங்களின் (ஒரு தலை) காதலை, காதலியின் நினைவை திரும்பத் தூண்டுகிற அல்லது கல்லூரி காலத்தின் Nostalgia’விற்காக‌ என்று, சில படங்கள் Cult அந்தஸ்தை அடைந்திருக்கும்.அடுத்த தலைமுறைக்கு அந்தப் படங்கள் அபத்தமாககூடத் தோன்றலாம்.

மனைவியிடம் சண்டையிட்ட‌ பிறகு அல்லது பழைய நண்பனை, பல வருடங்களுக்குப் பிறகு சந்தித்தபோது அல்லது ஏதோ ஒரு மனச்சிக்கலுக்கு ஆறுதலாக அந்தப் படத்திடம் சரணடைவோம்.

  • என் தலைமுறைக்கு – காதலுக்கு மரியாதை, விண்ணைத்தாண்டி வருவாய், 7G Rainbow Colony.
  • முந்தைய தலைமுறைக்கு  – கிளிஞ்சல்கள்,ஒரு தலை ராகம்,பன்னீர் புஷ்பங்கள்.
  • அது போல அன்றைய தலைமுறைக்கு காதலிக்க நேரமில்லை.

sridhar

சிறு வயதில், இந்தப் படத்தை பற்றிய பேச்சு வரும்போதெல்லாம் பலரின் முகம் பிரகாசமடைந்து பின் நிகழ்காலத்திற்கு வரும்போது ஒரு பெருமூச்சு வருவதை பார்த்திருக்கிறேன்.இன்று போல், கேபிள்,இணையம் இல்லாத நாட்கள்.இருந்தும், நண்பர்களுக்குள் வாயாலேயே முழுப்படத்தையும் ஓட்டுவார்கள் – இப்ப ஒரு பய எடுக்கிறானா காதலிக்க நேரமில்லை மாறி ? படத்தை பார்க்காமலேயே  எனக்கு அதன்மீது ஈர்ப்பு வந்தது இப்படித்தான்.அதன்பின் ஒரு முழுப்பரிட்சை விடுமுறையில் காதலிக்க நேரமில்லை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.பிடித்தது பிடிக்கவில்லை என்று சொல்ல முடியாத 9-10 வயது. இருந்தும், ஆர்வம் காரணமாக முழுப் படத்தையும் பார்த்தேன்.

முதன்முறையாக‌ ஸ்ரீதர் எனும் கலைஞன்மேல் பிரமிப்பு  வந்தது கல்லூரி காலத்தில் – நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் பார்த்தபோது.அந்தப் படம் மிகவும் பாதித்தது.Melodrama’க்கள் உழன்று கொண்டிருந்த அக்காலத்தில், ஒரு மெலிதான காதல் கதை இனிய ஆச்சர்யம்.பல நாள் தேவிகா பித்துப்பிடித்து அலைந்தேன்.கதையைத்தாண்டி, அழுத்தமான கதாபாத்திரங்கள் கொண்ட‌ படங்களில், நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் முக்கியமானது.மேலோட்டமாக காதல் கதையாய் இருந்தாலும் மூன்று கதாபாத்திரங்களுக்கிடையே நடக்கும் சிக்கல்களை,உறவுகளை முதிர்ச்சியோடு சொல்லியிருப்பார் ஸ்ரீதர்.

இப்படத்தை சத்யஜித் ரேயின் Charulataவோடு ஒப்பிடலாம் – இரண்டிலுமே மூன்றே பிரதான கதாபாத்திரங்கள், அதில் வீடு இதில் மருத்துவமனை கதைக்களன்.இரண்டு படங்களும்,முன்று பேர்களுக்குள் நடக்கும்  மனப்போராட்டங்களை விவரிப்பவை.இதில் ஒரு சுவாரஸ்யம் – சாருலதா வருவதற்கு முன்னமே நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் வந்துவிட்டது.ஆனால், சாருலதா, சினிமா மொழியை நேர்த்தியாக காட்சியமைப்பில், ஒளிப்பதிவில் பயன்படுத்தியது. நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம், அந்தளவிற்கு காட்சியமைப்பில் கவனம் செலுத்தாமல் ஒரு மாற்று முயற்சியாய் தங்கிவிட்டது.

இந்தப் பதிவை எழுதத்தூண்டியது காதலிக்க நேரமில்லை – ஐம்பதாவது ஆண்டு விழாவை முன்னிட்டு – ஆனால் ஸ்ரீதர் எனும் கலைஞனை நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் வழியாகத்தான் எப்போதுமே பார்க்கத் தோன்றுகிறது.அதன் விளைவாகவே சில பத்திகள் எழுதினேன்.

ஸ்ரீதர், வழக்கத்திலிருந்து மாற்றாக ஏதோ ஒன்றை அன்று படங்களில் முயன்றிருக்கிறார்.Studio’க்குள் நந்தவன செட் போட்டு தேமேயென்று ஆடிக்கொண்டிருந்த சினிமாவில், காஷ்மீர் நதிக்கரையோரம் ஜெமினியும், வைஜெயந்திமாலாவும் குதிரையில் சாவதானமாக டுயட் பாட வைத்தது,நாடகபாணி வசனத்தை யதார்த்த பாணியில் மாற்றியது ஸ்ரீதர்தான்.

நெஞ்சம் மறப்பதில்லை – முன் ஜென்ம த்ரில்லர்;கிட்டதட்ட Epic போல் எடுக்கப்பட்ட சிவந்தமண்;போலிஸ்காரன் மகள், சுமைதாங்கி- குடும்ப டிராமாக்கள்;தேன் நிலவு,காதலிக்க நேரமில்லை,ஊட்டி வரை உறவு – Romantic Comedy;நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்,இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது – முக்கோண காதல் கதை;உரிமைக்குரல் – ஜனரஞ்சக மசாலா என பல தளங்களில் இறங்கி அடித்திருக்கிறார்.ஆனால், அதில் சிலது மட்டுமே காதலிக்க நேரமில்லை போல காலம் கடந்தும் அதன் தனித்துவத்தை இழக்காமல் இருக்கின்றன.

காதலிக்க நேரமில்லை, ஒளிப்பதிவில்-வசனத்தில்-இசையமைப்பில், இளமையான ந‌டிகர்களில்: காஞ்சனா-ரவிச்சந்திரன்-ராஜஸ்ரீ என‌ பல விஷயங்களில் அது வரையிருந்த தடாக்களை தாண்டியது. படத்தின் பெயரே அன்று சர்ச்சைக்குரிய விஷயம்தான்.50 வருடங்களுக்கு முன் காதல் என்ற வார்த்தையே ஆபாசம்,பாவம் என்ற நம் வீடுகளில் நம்பியபோது காதலிக்க நேரமில்லை என்ற படத்தலைப்பு பெரும் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியதாக என் நண்பர் ஒருவர் சொல்வார்.

படத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்லவேண்டியது வின்சென்டின் ஒளிப்பதிவு.அனுபவம் புதுமை பாடலைப் போல் அற்புதமான Lighting கொண்ட‌ பாடல்கள் அன்று வெகு அரிது.

இரவு நேரம். காதலனும் காதலியும் தனிமையில் ஒருவரை ஒருவர் எண்ணி பாடுவதாக சூழல்.பாடல் ஆரம்பமாவதைப் பாருங்கள்.சூழலுக்கேற்ப‌ மிதமான விளக்கு ஒளி;விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தியின் சன்னமான பேஸ் கிடாரில் பாடல் துவங்க,சுவற்றில் நாயகியின் நிழல் ஆடுகிறது;பின்னர்தான் நாயகி நமக்கு அறிமுக‌மாகிறாள்.இரவு நேரத்தை எத்தனை கவித்துவத்தோடு கேமராவில் கொண்டு வந்திருக்கிறார் வின்சென்ட்.

இதே போல என்ன பார்வை உந்தன் பார்வை பாடலும்.பாடலின் ஆரம்பத்தில் பகற்நேரத்திற்கேற்ப என்ன அற்புதமான Lighting; முத்துராமன் Medium Close-Up’இல் தெரிய‌,தொலைவில் காஞ்சனா ஆடிக்கொண்டே வர கேமரா நகரும் கோணம் ஆகட்டும், பாடலை படமாக்குவதில் காலத்தை மீறின படைப்பு காதலிக்க நேரமில்லை.

நாகேஷ் அறிமுக காட்சியில், காஞ்சனா சொல்வார் – We don’t see Tamil Pictures;only English pictures. இதுதான் அன்றைய மேல்தட்டு இளைஞர்களின் எண்ணமாக இருந்தது.இளைஞர்களுக்கென்று பிரத்யேக படங்கள் தமிழில் கிடையாது.மிஸ்ஸியம்மா ஒன்று நினைவிற்கு வருகிறது மற்ற எல்லாம் அழுது வடியும் குடும்பச் சித்திரங்கள்,இல்லை சரித்திரப் படங்கள்.ஆனால், காதலிக்க நேரமில்லை, வணிக படங்களின் இலக்கணத்திற்குள் இருந்தே ஒரு வெறி கொண்ட பாய்ச்சலில், முற்றிலும் வேறான சினிமாவை முன்னிறுத்தியது.

 
Leave a comment

Posted by on March 12, 2014 in Cinema, Classic, Old Tamil Songs

 

பிஸ்கட் கனவுகள்!!!

பள்ளியில் படிக்கும் அரை டவுசர் காலங்களில், ஒவ்வொரு மாதமும், முதல் வாரத்தை மிக ஆவலோடு எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன் எங்கள் வீட்டு ஓனர் வருகைக்காக! என் அப்பாவிடம் வாடகைப் பணம் வாங்க வருவார்.ஆனால், எனக்கு, என்ன வாடகை, ஒவ்வொரு மாதமும் என் அப்பா சரியாக வாடகை கொடுத்துவிடுவாரா என்பதை பற்றியெல்லாம் ஒரு மண்ணும் தெரியாது,தெரிந்துகொள்ள விருப்பமுமில்லை.என் கவனம் எல்லாம் வீட்டுக்காரர் ஒவ்வொரு மாதமும் எனக்காக கொண்டுவரும் Milk Bikis.

இதை வெறும் சம்பிராதய சடங்காக இருந்தால் ஒரிரு மாதங்களில் அவர் நிறுத்தியிருக்கலாம்.ஆனால் எனக்குத் தெரிந்து எல்லா மாதத்திலும் தவறாமல் வாங்கி வந்திருக்கிறார்.இன்று நினைத்தால் நெகிழ்வாக இருக்கிறது, ஒரு வீட்டுக்காரர், ஒரு பொடியனை மதித்து மாதா மாதம் பிஸ்கட் வாங்கி வர வேண்டும் என்ன கட்டாயம் ?

80’களில், Milk Bikis, சிறுவர்களுக்கு ஒரளவுக்கு எளிதாக‌ கிடைக்ககூடிய பண்டம்.பெரும்பாலான விருந்தினர்கள் குழந்தைகளுக்கு அது அல்லது Marie வாங்கி கொண்டு வருவார். மாரி பிஸ்கட்டை கண்ணில்கூட காணக்கூடாதென நினைப்பேன்.அதன் மேல் அப்படி ஒரு வெறுப்பு. Milk Bikis பரவாயில்லை ரகம்.Good Day Or Cream Biscuits – Luxury.

வெகு அரிதாகத்தான் யாராவது ஒரு நண்பர் True Elaichi Cream/Good Day வாங்கி வருவார்.அன்றைய தினத்தில் பம்பர் குலுக்கலில் Prize அடித்தவன்கூட அப்படி ஒரு தெனாவட்டில்,உச்சகட்ட சந்தோஷத்தில் இருந்திருக்க மாட்டான்.

என்ன எழவுக்கு இந்த சுயபுராணம் என்றால், இன்று சூப்பர் மார்கெட்டில் எத்தனை வகை பிஸ்கட்டுகள்,குக்கீகள், நொறுக்குதீனிகள். ஒவ்வொரு முறை பில் போடும் போது எனக்கு முன்னால் இருக்கும் நபர்களின் கூடைகளைப் பார்பேன். அரிசி,உப்பு,புளி வகையாராக்களை விட நொறுக்குதீனிகளே அதிகமிருக்கும்.எல்லாம் டஜன் டஜனாய் வாங்கி போவார்கள்.இதுக சாப்பாடே இது தான் போலும் என்று பல நேரம் வியந்திருக்கிறேன்.

Perk/5 Star
Oreo/Cookies/
Fanta/Mirinda/Coke
Lays/Bingo
Kinder Joy/

எனக்குத் தெரிந்து எந்தவொரு மத்தியதர சிறுவனும் இன்று நொறுக்குதீனிக்காக பெரிதாக அலட்டிக் கொண்டதில்லை.வருடத்தின் எல்லா நாட்களும் வீட்டின் அடுக்களையில், குளிர் சாதன் பெட்டியில் ஒரு சிறிய பெட்டிகடையே இருக்கும்.படிக்கும் போதும்,டிவி பார்க்கும் போது பசிக்கிறதோ இல்லையோ,பிடிக்கிறதோ இல்லையோ தின்னு தீர்க்க வேண்டும் என்பது நீதி.தின்று தீர்க்கிறார்கள்.

மேலும், வாரம் ஒரு புதிய பிஸ்கட் சந்தைக்கு வருகிறது ஆனால் சுவையில் ஒரு புண்ணாக்கும் இல்லை.வெறும் Wrapper’களை கவர்ச்சியாக போட்டு,உள்ளே பிஸ்கட்டுகளை இன்னும் ஒர் சிறிய தாள்களில் போட்டு ஒரு Status சரக்காக விற்கிறார்கள்.அதை சந்தைபடுத்த Katrina Kaif ஒரு வாயில் Cream ஒழுக‌ உதட்டை நக்குகிறார்.பிஸ்கட் விளம்பரமா காண்டம் விளம்பரமா என்று சந்தேகமாய் இருக்கிறது.பிஸ்கட் எப்படி திங்கறதுன்னு கூட இந்த விளம்பரகார பயகதான் சொல்லிக் கேட்கணும் போல.

திடிரென்று பிரபஞ்ச வெடிப்பு போல் ஒரு Big Explosion!!! எல்லாமே அளவுக்கதிமாய் போய்விட்டது.திகட்ட திகட்ட நொறுக்குதீனிகள்,திகட்ட திகட்ட தொலைக்காட்சி சானல்கள்,வருஷம் 365 நாளும் கிரிக்கெட் விளையாடுறான்,ஊர்ல உள்ள எல்லா தியேட்டர்லயும் ஒரே படம், பிடிக்குதோ இல்லையோ அதத்தான் நாமும் பாத்து தொலயுணும், தெருவுக்கு பத்து ஹோட்டல்,மூணு மாசத்தக்கு ஒரு புது மொபைல் மாடல்,ஒரு ஐபோன் மாடல் எல்லாமே abundant. இதுவா வாழ்க்கை ? சத்தியமா எனக்கு தெரியல!!

அந்த 5 ரூபாய் க்கு Milk Bikis ஒவ்வொரு மாதம் காத்திருக்கும் நாட்களில் இருந்த ஏக்கம்,சந்தோஷம் இன்று இல்லை.எனக்கென்னமோ இதுதான் இரண்டாம் உலகம் போல் தெரிகிறது.

 

Tags:

Aside

தமிழ் சினிமா இசைக்கும் தற்போது கடுமையான Recession போல.கேட்கிற பல பாடல்கள் கடைந்தெடுத்த மகா குப்பை.கடந்த சில‌ வருடங்களில், மொத்தமாக கூட்டி கழித்து பார்த்தாலே, ஒரு நாலைந்து தான் தேறும் போல‌.மீதி இருக்கும் ஏனைய குப்பைகள், மியுசிக் சானல்கள்,பண்பலை வாயிலாக – குழந்தைக்கு வலுக்கட்டாயமாக மருந்து புகட்டுவது போல், திரும்ப திரும்ப நம் காதுகளில் செலுத்தப்பட்டு  விடாப்படியாக Hit ஆக்கப்படுகிறது.

இதைவிட கவலை தரும் விஷயம் பாடல் வரிகளில் உள்ள தரம்- Lack of Lyrical Clarity/Quality.பாடல்களின் தரம் தாழ்ந்து போனதற்கு முக்கிய காரணம்- தடி எடுத்தவன் எல்லா தண்டல்காரன் என்பது போல், நடிகர்கள்,இயக்குனர்கள் என்று பலரும் சகட்டுமேனிக்கு பாட்டு எழுதுவது.இதனால், பாடல் வரிகள் ட்யுனோடு சேர்ந்து பயணிக்காமல் தனியாய்த் துருத்திக்கொண்டு தெரிகிறது.இன்னும் குறிப்பாகச் சொன்னால், வார்த்தைகள் ட்யுனிற்கு அடங்க மறுக்கின்றன.ஹிந்தி பாடல்களை தமிழில் டப் செய்து கேட்டால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி இருக்கிறது.இதற்கு நல்ல உதாரணம் :

அடிடா அவல.. ஒதடா அவல..
விட்ரா அவல.. தேவையே இல்ல..
எதுவும் புரில.. உலகம் தெரில..
சரியா வரல.. ஒன்னுமே இல்ல.

நண்பன் அழுவுற கஷ்டமா இருக்கு
கொஞ்சம் கூட அவ ஒத்தே இல்ல..

மேற்கண்ட இடங்களில் பாடல் வரிகள் ட்யுனோடு அடங்க சிரமப்பட்டு வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கப்படுகின்றன.

விளைவு : பாடல் வசன-நடையாக விடுகிறது

இன்னொரு பிரச்ச‌னை அர்த்தமில்லா Dummy வரிகள்.இயக்குனர்களும் இதை பெரிதாக அலட்டிக் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. பாடல் வரிகள் வெறும் ட்யுனை நெறப்பும்  Fillerக‌ள் என நினைத்துக் கொண்டார்களா ? மனம் போன போக்கில் வார்த்தைகளை போட்டு நெறப்புகிறார்கள்.ஆரம்ப வரிகள் Catchyயாக இருக்க வேண்டும்,பாடலினுள் எந்த புண்ணாக்கும் இருந்துவிட்டு போகட்டும்.

எவன்டி உன்னப் பெத்தான் பாட்டின் சரணத்தில் வரும் வரிகள் போதும், இன்றைய‌ தமிழ் சினிமா இசையின் மகத்துவத்தை புரிந்து கொள்ள…

Un Paste Brush’um Naanthan
Un Šhøwer Gel’um Naanthan
Un Maanam Kaakura Maelaada Naanthan
Un Lip Gløss’um Naanthan
Un Èye Liner Naanthan
Un Azhaga Køøtura Makeup’ae Naanthan
Un Teddybear Naanthan
Un Bed & Pilløw Naanthan
Un Veetøda Night Watchman Naanthan
Un Nagamum Šathaiyum Naanthan

அது என்ன, உன் Un Paste Brush’um நாந்தான் / Un Šhøwer Gel’um நாந்தான்? இந்த வரிகளுக்கு என்ன அர்த்தம்?

யார் கேட்டார்கள் இவர்கள் பாட்டு எழுதித் தொலைக்க  வேண்டுமென்று ?

*******

நம் இயக்குனர்களுக்கு, பாடல்களின் முக்கியத்துவம்/தேவை பற்றி ஒரு தெளிவில்லையா ? அல்லது மெனக்கெட விருப்பமில்லையா ? இவர்கள் அனைவரும் பாலசந்தர் படங்களைத் திரும்ப ஒரு முறை பார்க்க வேண்டும்.தமிழ் சினிமாவில், பாலசந்தரைப் போல வேறு எவரும் பாடல்களை உருப்படியாக கையாண்டதில்லை. சிந்து பைரவியில் – பாடறியேன் என்ற பாட்டைத் நீக்கி விட்டால் போதும், அந்த படமே அர்த்தமிழந்துவிடும். ஆனால் இன்று படத்தின் சில காட்சிகளை நீக்கினாலே எந்த பாதிப்பும் இல்லை என்ற ரீதியில் படங்கள் வருகிறது.

காட்சிகளில்/வசனங்களில் வெளிப்படுத்த முடியாத பல உணர்வுகளை பாடல்களால்/பின்னணி இசையால் மட்டுமே வெளிப்படுத்த முடியும்.

இதற்கு  நல்ல உதாரணங்கள் சொல்ல வேண்டுமென்றால் :

  • பூமாலை வாங்கி வந்தான் பூக்கள் இல்லையே…
  • நானொரு சிந்து காவடிச் சிந்து…
  • கேளடி கண்மணி பாடகன் சங்கதி…
  • சாதி மல்லி பூச்சரமே சங்கத்தமிழ்…
  • நீ ஆண்டவனா தாய் தந்தைதான்…
  • பூங்காத்து திரும்புமா எம்பாட்ட விரும்புமா…

இந்த பாடல்களில் சொல்லியதை வசனத்தால்,காட்சியமைப்புகளால் சொல்ல முடியுமா ?

பாடல்கள் கதையை நகர்த்த,அடுத்த கட்டத்திற்கு கொண்டு செல்ல‌ இயக்குனருக்கு பெரிதும் உதவுகின்றன.இதை ஏன் இன்றைய இயக்குனர்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை ? பாடல்களை வெறும் Crowd-Pulling பண்டமாக பார்க்கின்றனர் ?

*******

கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் எனக்குப் பிடித்த ஒரே பாடல் என்றால் அது:

வானம் பேசும் பேச்சு துளியாய் வெளியாகும்
வானவில்லின் பேச்சு நிறமாய் வெளியாகும்
உண்மை ஊமையானால் கண்ணீர் மொழியாகும்
பெண்மை ஊமையானால் நாணம் மொழியாகும்
ஓசைதூங்கும் சாமத்தில் உச்சி மீன்கள் மொழியாகும்
ஆசைதூங்கும் இதயத்தில் அசைவுகூட மொழியாகும்

என்ன வரிகள்!!! வைரமுத்து நீர் 100 ஆண்டு வாழவேண்டும் அய்யா..

தேவை அவசர சிகிச்சை – தமிழ் சினிமா இசை.

 
Leave a comment

Posted by on February 5, 2013 in Cinema, K Balachandar, Music.