RSS

Category Archives: Classic

காதலிக்க நேரமில்லை – இயக்குனர் ஸ்ரீதர் – சில அசைபோடல்கள்.

ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் தங்கள் இளமைக்கால‌ அடையாளமாக சில குறிப்பிட்ட படங்கள் நெருக்கமாக இருக்கும்.தங்களை, அந்தப் ப‌டத்தின் ஹீரோவோடு அடையாளப்படுத்தி ஒரு கற்பனை உலகில் பறக்க‌, தங்களின் (ஒரு தலை) காதலை, காதலியின் நினைவை திரும்பத் தூண்டுகிற அல்லது கல்லூரி காலத்தின் Nostalgia’விற்காக‌ என்று, சில படங்கள் Cult அந்தஸ்தை அடைந்திருக்கும்.அடுத்த தலைமுறைக்கு அந்தப் படங்கள் அபத்தமாககூடத் தோன்றலாம்.

மனைவியிடம் சண்டையிட்ட‌ பிறகு அல்லது பழைய நண்பனை, பல வருடங்களுக்குப் பிறகு சந்தித்தபோது அல்லது ஏதோ ஒரு மனச்சிக்கலுக்கு ஆறுதலாக அந்தப் படத்திடம் சரணடைவோம்.

  • என் தலைமுறைக்கு – காதலுக்கு மரியாதை, விண்ணைத்தாண்டி வருவாய், 7G Rainbow Colony.
  • முந்தைய தலைமுறைக்கு  – கிளிஞ்சல்கள்,ஒரு தலை ராகம்,பன்னீர் புஷ்பங்கள்.
  • அது போல அன்றைய தலைமுறைக்கு காதலிக்க நேரமில்லை.

sridhar

சிறு வயதில், இந்தப் படத்தை பற்றிய பேச்சு வரும்போதெல்லாம் பலரின் முகம் பிரகாசமடைந்து பின் நிகழ்காலத்திற்கு வரும்போது ஒரு பெருமூச்சு வருவதை பார்த்திருக்கிறேன்.இன்று போல், கேபிள்,இணையம் இல்லாத நாட்கள்.இருந்தும், நண்பர்களுக்குள் வாயாலேயே முழுப்படத்தையும் ஓட்டுவார்கள் – இப்ப ஒரு பய எடுக்கிறானா காதலிக்க நேரமில்லை மாறி ? படத்தை பார்க்காமலேயே  எனக்கு அதன்மீது ஈர்ப்பு வந்தது இப்படித்தான்.அதன்பின் ஒரு முழுப்பரிட்சை விடுமுறையில் காதலிக்க நேரமில்லை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.பிடித்தது பிடிக்கவில்லை என்று சொல்ல முடியாத 9-10 வயது. இருந்தும், ஆர்வம் காரணமாக முழுப் படத்தையும் பார்த்தேன்.

முதன்முறையாக‌ ஸ்ரீதர் எனும் கலைஞன்மேல் பிரமிப்பு  வந்தது கல்லூரி காலத்தில் – நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் பார்த்தபோது.அந்தப் படம் மிகவும் பாதித்தது.Melodrama’க்கள் உழன்று கொண்டிருந்த அக்காலத்தில், ஒரு மெலிதான காதல் கதை இனிய ஆச்சர்யம்.பல நாள் தேவிகா பித்துப்பிடித்து அலைந்தேன்.கதையைத்தாண்டி, அழுத்தமான கதாபாத்திரங்கள் கொண்ட‌ படங்களில், நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் முக்கியமானது.மேலோட்டமாக காதல் கதையாய் இருந்தாலும் மூன்று கதாபாத்திரங்களுக்கிடையே நடக்கும் சிக்கல்களை,உறவுகளை முதிர்ச்சியோடு சொல்லியிருப்பார் ஸ்ரீதர்.

இப்படத்தை சத்யஜித் ரேயின் Charulataவோடு ஒப்பிடலாம் – இரண்டிலுமே மூன்றே பிரதான கதாபாத்திரங்கள், அதில் வீடு இதில் மருத்துவமனை கதைக்களன்.இரண்டு படங்களும்,முன்று பேர்களுக்குள் நடக்கும்  மனப்போராட்டங்களை விவரிப்பவை.இதில் ஒரு சுவாரஸ்யம் – சாருலதா வருவதற்கு முன்னமே நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் வந்துவிட்டது.ஆனால், சாருலதா, சினிமா மொழியை நேர்த்தியாக காட்சியமைப்பில், ஒளிப்பதிவில் பயன்படுத்தியது. நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம், அந்தளவிற்கு காட்சியமைப்பில் கவனம் செலுத்தாமல் ஒரு மாற்று முயற்சியாய் தங்கிவிட்டது.

இந்தப் பதிவை எழுதத்தூண்டியது காதலிக்க நேரமில்லை – ஐம்பதாவது ஆண்டு விழாவை முன்னிட்டு – ஆனால் ஸ்ரீதர் எனும் கலைஞனை நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம் வழியாகத்தான் எப்போதுமே பார்க்கத் தோன்றுகிறது.அதன் விளைவாகவே சில பத்திகள் எழுதினேன்.

ஸ்ரீதர், வழக்கத்திலிருந்து மாற்றாக ஏதோ ஒன்றை அன்று படங்களில் முயன்றிருக்கிறார்.Studio’க்குள் நந்தவன செட் போட்டு தேமேயென்று ஆடிக்கொண்டிருந்த சினிமாவில், காஷ்மீர் நதிக்கரையோரம் ஜெமினியும், வைஜெயந்திமாலாவும் குதிரையில் சாவதானமாக டுயட் பாட வைத்தது,நாடகபாணி வசனத்தை யதார்த்த பாணியில் மாற்றியது ஸ்ரீதர்தான்.

நெஞ்சம் மறப்பதில்லை – முன் ஜென்ம த்ரில்லர்;கிட்டதட்ட Epic போல் எடுக்கப்பட்ட சிவந்தமண்;போலிஸ்காரன் மகள், சுமைதாங்கி- குடும்ப டிராமாக்கள்;தேன் நிலவு,காதலிக்க நேரமில்லை,ஊட்டி வரை உறவு – Romantic Comedy;நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்,இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது – முக்கோண காதல் கதை;உரிமைக்குரல் – ஜனரஞ்சக மசாலா என பல தளங்களில் இறங்கி அடித்திருக்கிறார்.ஆனால், அதில் சிலது மட்டுமே காதலிக்க நேரமில்லை போல காலம் கடந்தும் அதன் தனித்துவத்தை இழக்காமல் இருக்கின்றன.

காதலிக்க நேரமில்லை, ஒளிப்பதிவில்-வசனத்தில்-இசையமைப்பில், இளமையான ந‌டிகர்களில்: காஞ்சனா-ரவிச்சந்திரன்-ராஜஸ்ரீ என‌ பல விஷயங்களில் அது வரையிருந்த தடாக்களை தாண்டியது. படத்தின் பெயரே அன்று சர்ச்சைக்குரிய விஷயம்தான்.50 வருடங்களுக்கு முன் காதல் என்ற வார்த்தையே ஆபாசம்,பாவம் என்ற நம் வீடுகளில் நம்பியபோது காதலிக்க நேரமில்லை என்ற படத்தலைப்பு பெரும் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியதாக என் நண்பர் ஒருவர் சொல்வார்.

படத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்லவேண்டியது வின்சென்டின் ஒளிப்பதிவு.அனுபவம் புதுமை பாடலைப் போல் அற்புதமான Lighting கொண்ட‌ பாடல்கள் அன்று வெகு அரிது.

இரவு நேரம். காதலனும் காதலியும் தனிமையில் ஒருவரை ஒருவர் எண்ணி பாடுவதாக சூழல்.பாடல் ஆரம்பமாவதைப் பாருங்கள்.சூழலுக்கேற்ப‌ மிதமான விளக்கு ஒளி;விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தியின் சன்னமான பேஸ் கிடாரில் பாடல் துவங்க,சுவற்றில் நாயகியின் நிழல் ஆடுகிறது;பின்னர்தான் நாயகி நமக்கு அறிமுக‌மாகிறாள்.இரவு நேரத்தை எத்தனை கவித்துவத்தோடு கேமராவில் கொண்டு வந்திருக்கிறார் வின்சென்ட்.

இதே போல என்ன பார்வை உந்தன் பார்வை பாடலும்.பாடலின் ஆரம்பத்தில் பகற்நேரத்திற்கேற்ப என்ன அற்புதமான Lighting; முத்துராமன் Medium Close-Up’இல் தெரிய‌,தொலைவில் காஞ்சனா ஆடிக்கொண்டே வர கேமரா நகரும் கோணம் ஆகட்டும், பாடலை படமாக்குவதில் காலத்தை மீறின படைப்பு காதலிக்க நேரமில்லை.

நாகேஷ் அறிமுக காட்சியில், காஞ்சனா சொல்வார் – We don’t see Tamil Pictures;only English pictures. இதுதான் அன்றைய மேல்தட்டு இளைஞர்களின் எண்ணமாக இருந்தது.இளைஞர்களுக்கென்று பிரத்யேக படங்கள் தமிழில் கிடையாது.மிஸ்ஸியம்மா ஒன்று நினைவிற்கு வருகிறது மற்ற எல்லாம் அழுது வடியும் குடும்பச் சித்திரங்கள்,இல்லை சரித்திரப் படங்கள்.ஆனால், காதலிக்க நேரமில்லை, வணிக படங்களின் இலக்கணத்திற்குள் இருந்தே ஒரு வெறி கொண்ட பாய்ச்சலில், முற்றிலும் வேறான சினிமாவை முன்னிறுத்தியது.

 
Leave a comment

Posted by on March 12, 2014 in Cinema, Classic, Old Tamil Songs

 

அனிதாவும் ஜெஸ்ஸியும்.

ஏழு கழுதை வயதானாலும் அழகான காதல் படங்களைப் பார்க்கும்போது இதயத்தில் வலி/ஏக்கம்/உற்சாகம் கலந்த உணர்வுகள் ஏற்படுவதை தவிர்க்கமுடியவில்லை.பழைய நினைவுகளை,ஏக்கங்களை அது கிளறி விட்டு கொண்டேயிருக்கின்றது. காதலைப் போலவே, காதல் படங்களும் என்றும் அலுப்பதில்லை.சென்னையில் வேலை தேடிக் கொண்டிருந்த போது,தேவியில் 7G Rainbow Colony பார்த்து பித்து பிடித்தவன் போல் ஆனேன்.அனிதாவின்(சோனியா அகர்வால்) மரணம், கதிரைவிட (ரவிகிருஷ்ணா) என்னை அதிகம் பாதித்தது.தியேட்டரைவிட்டு வெளியே வர மனமேயில்லை.கனத்த வலியோடு நானும் என் நண்பனும் வெளியே வந்தோம்.அடுத்த காட்சிக்கு நின்றோர்களை பார்க்கும்போது பொறாமையாகவும், வருத்தமாகவும் இருந்தது.படம் பார்க்க உள்ளே போக போகிறார்களே என்ற பொறாமையும்;அனிதாவின் மரணத்தை அவர்கள் எப்படி எதிர் கொள்ள போகிறார்கள் என்ற வருத்தமும் இருந்தது.அடுத்த ஒரு வாரம் படத்தின் இறுதி காட்சிகள் மனதில் திரும்ப திரும்ப ஓடிக்கொண்டிருந்தது.வேறு எதிலும் என்னால் கவனம் செலுத்தமுடியவில்லை.கிட்ட திட்ட ஆறு தடவை பார்த்த-பின்-தான் என்னால் இயல்பு நிலைக்கு திரும்ப முடிந்தது.

7G Rainbow Colonyக்குப் பிற‌கு நான்  மிகவும் ரசித்த படம் “விண்ணத்தாண்டி வருவாயா“.இவ்வளவு மென்மையான காதல் படத்தை சமீபத்தில் பார்த்ததாக சுத்தமாக நியாபகமில்லை;குறிப்பாக படம் முழுதும் வரும் கவித்துவமான‌ காதல் காட்சிகள்,சிம்பு-த்ரிஷாவிற்கிடையே இருந்த‌ Intense Chemistry.காதலை இவ்வளவு அழகாக சொல்லிய படங்கள் தமிழில் மிக மிக குறைவு.படம் முழுக்க ஒரு அமைதி உணர்வு.எந்த கேரக்டரும் ஹை டெசிபலில் கத்தி, காதில் வலி ஏற்படுத்தவில்லை.

படத்தின் Soul என்று நான் நினைப்பது,கேரள‌ பின்னணியையும்,ஜெஸ்ஸியின் Characterisation’னும்.ஆற்றை ஒட்டிய சர்ச்,படகுகள்,கேரளாவுக்கு உரிய தென்னை ம‌ரங்கள்,பாரம்பரிய கேரளா ஸ்டைல் வீடுகள் என்று வெறும் பின்னணி இடங்கள், காட்சிகளை அவ்வளவு அழகாக்குகின்றன‌.படத்தில் கேரள‌ப்பின்னணி இல்லாத‌ காதல் காட்சிகளை கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.

கெளதம் படங்களில், ஹீரோயின் கேரக்டர்கள் தனித்து நிற்கின்றன.

  • ரீனா (மின்னலே)
  • மாயா(காக்க காக்க)
  • ஆராதனா(வேட்டையாடு விளையாடு)
  • மேக்னா(வாரணம் ஆயிரம்) என்று எந்த கதாபாத்திரத்திடமும் ஒரு அழகான maturity இருக்கிறது.வழக்கமாக‌ தமிழ் சினிமாவில் காட்டப்படும் அரைலூசாகவோ,அதிகபிரங்கித்தனமாகவோ,யதார்த்தத்தை மீறியவையாகவோயில்லை.

ஜெஸ்ஸியின் Characterisation நகரத்தில் இருக்கும் ஒரு படித்த girl-next-doorஐத்தான் நியாபகப்படுத்துகிறது, பேச்சிலும்,ந‌டத்தையிலும் ஒரு நளினம் இருப்பதை ரசிக்க முடிகிறது.

சிம்பு சொல்வதைப் போல‌, Jessie –அவ்ளோ அழகு!அவகிட்ட ஒரு Style இருக்கு.Classy!படிச்சவ,Well-read & Sexy too

நான் மிகவும் ரசித்த படத்தின் Interval Block காட்சியின் Youtube Linkஐ கீழே கொடுத்துள்ளேன்.மெல்லிய கிடாரின் பின்னணி இசையில், கார்த்திக்கின் பாடலில், த்ரிஷா Churchஐவிட்டு வெளியேறும் இடத்தில் ஒளிப்பதிவு அருமை.

 
1 Comment

Posted by on December 24, 2010 in Cinema, Classic

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

சில நேரத்தில் சில கிறுக்குகள்…

அவ்வப்போது எனக்கு எதுமேலாவது பயங்கர கிறுக்கு பிடிக்கும். எதன் மீது எப்போது பிடிக்கும் என்று சொல்ல முடியாது,ஆனால் கண்டிப்பாக‌ கிறுக்குப் பிடிக்கும்.விளைவு:அதன் பாதிப்பு நீங்க சில நாட்கள்/மாதங்கள் ஆகும்.முதல் கிறுக்கு: இரண்டாவது வகுப்பு படிக்கும் போது ஜீன்ஸின் மேல் உண்டாயிற்று.எப்படியும் ஒரு ஜீன்ஸாவது வாங்கி போட்டு அலைய வேண்டும் என்று வெறியோடு இருந்தேன்.ஆனால் எண்பதுகளில் ஜீன்ஸ் என்றால் வீட்டில் ஓட விட்டு உதைப்பார்கள்.மிதவாதி பெற்றோர்கள் ஜீன்ஸ் வாங்கித் தர முடியாததை ” நீமட்டும் காப்பரிட்சைல First Rank வாங்கு, கண்டிப்பா உனக்கு Jeans வாங்கித்தரேன் ” என்று கவிஞர்கள் போல் இலைமறை காயாக வெளிப்படுத்துவார்கள்.இந்த பதிலுக்குப் பிறகு எந்த மானமுள்ள சிறுவனும் ஜீன்ஸ் கேட்க மாட்டான்.நல்லவேளையாக,எனக்கு அப்படி எதுவும் நேரவில்லை,ஒரு சில கெஞ்சல்களுக்குப்பின் (கோடு போட்ட ப்ரவுன்) ஜீன்ஸ் கிடைத்தது.ஜீன்ஸ் கிடைத்த சந்தோஷத்தை வார்த்தைகளால் விவ‌ரிக்க முடியாது.(அதற்கு ஒரு தனி பதிவு போட வேண்டும்) எப்போதும் ஜீன்ஸின் நினைப்பே மன‌தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.ஸ்கூலுக்கு போகும் நேரம் தவிர எல்லா நேரத்தலும் அந்த ஜீன்ஸோடு திரிந்ததால்,சில மாதங்களிலேயே அது நாய் வாயில் அகப்பட்ட ரப்பர் பந்து போல் ஆனது.ஒரு கட்டத்தில் ஜீன்ஸ்,ஜட்டி ஆகுற நிலைமைக்கு போய்விட‌ வேறு வழியில்லாமல் என் Jeans Obsession முடிந்தது.அதன்பின் டி.ராஜேந்தர்(மைதிலி என்னை காதலி பார்த்த விளைவு),Yamaha RX 100,(இன்று வரை கியர் வண்டி ஓட்ட தெரியாது அது வேறு விஷயம்),பூர்ணிமா ஜெயராமன் (கிளிஞ்சல்கள் பாதிப்பு),அஞ்சலி படம்,ஷாலினி(காதலுக்கு மரியாதை) என்று பல கிறுக்குகள் அவ்வப்போது வந்து போய் கொண்டிருந்தது.

இப்போது கடந்த சில மாதங்களாக பழைய ஹிந்தி பாடல்கள் மீது கிறுக்குத் திரும்பியிருக்கிறது. ஹிந்தி பாடல்கள் எனக்கு அறிமுகமானது என்னுடைய மூன்றாவது வகுப்பில்.Tezaab மற்றும் Qayamat Se Qayamat Tak படத்தின் பாடல்கள் வெகுவாக என்னை பாதித்த சமயம்,என் அப்பாவோடு ஆபிஸ் டூர் சென்றிருந்தேன்.(நாகூர்,வேளாங்கன்னி, நாகப்பட்டினம்) டூரில் நான் என் அப்பாவிடம் கேட்டது ஒன்றே ஒன்றுதான், ” Tezaab மற்றும் Qayamat Se Qayamat Tak படத்தின் காஸெட் மட்டும் வாங்கித்தாங்க‌ப்பா வேற எதுவும் வேணாம்”. என் வயித்துல பால வாத்தடான்னு சொல்லாத குறையாக என் அப்பாவிற்கு சந்தோஷம்,வெறும் பத்து ரூபாயோட போச்சுல்ல‌ தலவலி என்று சம்மதித்துவிட்டார். ஆனால் காஸெட் சுலபமாக கிடைக்கவில்லை, நாகப்பட்டினத்தை சுற்றி பார்க்க வந்த நாங்கள்,அங்கு உள்ள எல்லா காஸெட் கடைகளை சுற்றி பார்க்கத் தொடங்கினோம்.யார் செய்த புண்ணியமோ, கடைசியாக‌ ஒரு கடையில் கிடைத்தது.அதற்குப் பிறகு நான் அவ்வளவு வெறி கொண்டு ஹிந்தி பாடல்களை கேட்டதில்லை.ரஹ்மான் போட்ட ஒரு சில ஹிந்தி படங்கள்,Saajan,Hum Aapke Hain Kounனோடு முடிந்தது என் ஹிந்தி இசைப் பயணம்.

ஆனால்,கடந்த சில மாதங்களுக்குப் முன் யதேச்சையாக ஒரு ஹிந்திப்பட பாடலைக் கேட்டு மிரண்டு போனேன்.அது ஒரு கஜல் வடிவப் பாடல்.அந்த பாடலின் சோகம்,மெல்லிய புல்லாங்குழல் இசை,மிக முக்கியமாக பாடகி Chhaya Ganguli பாடிய விதம்,மனதை என்னவோ செய்தது.சமீபத்தில் என்னை மிகவும் பாதித்த பாடல்.அதுவும் இரவு நேரங்களில்,என் அறையில் எல்லோரும் தூங்கிய பிறகு அந்த பாடலை கேக்கும் போது,சோகத்தின் முழு வலியையும் உணர முடிந்தது. அந்த வாரம் முழுக்க அந்த பாடல் மனதில் ஒலித்துகொண்டேருந்தது.

Movie : Gaman.

Music : Jaidev.

Singer : Chhaya Ganguli .

இந்தப் பாடலுக்கு இசையமைத்தவர் ஜெய்தேவ்.இளையராஜா,ரஹ்மானைப் போல இவரும் மூன்று முறை சிறந்த இசைக்கான தேசிய விருது வாங்கியிருக்கிறார்.இளையராஜா சொல்வது போல் எவ்வளவு அருமையான Composers இந்தியாவில் இருந்திருக்கிறார்கள்!!இந்தப் பாடல் வந்து முப்பது வருடங்களுக்குப் பிறகு கேட்கிறேன் என்று நினைக்கும்போது வெட்கமும் வருத்தமுமாக இருந்தது.ப்படி, இவரை போன்ற இசையமைப்பாளர்களை பற்றி தெரியாமல் போயிற்று?இதே போல இன்னும் எவ்வளவு அழகான பாடல்களை இழந்திருக்கிறோம்? பொதுவாக நம் பலருக்கும் இசையின் ரசனை தமிழ் பாடல்களோடு முடிந்துவிடுகிறது(இன்னும் குறிப்பாக சொன்னால்,இளையராஜா ரசிகர்களுக்கு இசைஞானியோடும்,ரஹ்மான் ரசிகர்களுக்கு ர‌ஹ்மானோடும்) இன்னும் சிலர் தமிழை விட்டால் Eminem,Linkin Park,Black Eyed Peas என்று இறங்கி விடுகிறார்கள்.மிகச் சிலரே பழைய ஹிந்திப் பாடல்களை விரும்புகின்றனர்.

இந்த பாடல் பாதித்த விளைவு Youtube,Wikipedia,Orkut என்று எல்லாத்திலும் பழைய ஹிந்திப் பாடல்களை தேட ஆரம்பித்தேன்.(இன்னும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்) அப்படித் தேடிக் கிடைத்த சில நல்ல பாடல்க‌ள் :

Movie : Zindagi.

Music : Shankar – Jaikishan.

USP: Manna Dey மிக மிக‌ அருமையாக பாடிய பாடல்.(Watch out for some nice Sitar interludes in the song and Of course Vaijayanthimala too)

Movie : Kaagaz Ke Phool.

Music : S.D.Burman.

USP : Soulful rendition By Geeta Dutt,beautiful Prelude,ahead of its times Cinematography by V.K.Murthy(Some nice Crane/Long shots) The Chemistry between Guru Dutt and Waheeda is just fantastic,I prefer Kaagaz Ke Phool over Pyassa any day.

Movie : Chaudhvin Ka Chand.

Music : Bombay Ravi.

USP : a Mohd.Rafi Magic.

Movie : Chinatown.

Music :  Bombay Ravi.

USP :  Peppiness is simply brilliant in Rafi’s Voice.(Amazing Accordion and Bass Guitar Interludes.)

Lets celebrate Music across boundaries.

Chaudhvin Ka Chand

 
5 Comments

Posted by on May 27, 2010 in Bollywood, Cinema, Classic, Music.

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

A Wednesday – Once in a life time such movie comes.

What the hell ? When everyone going gaga over ” Unnai Pol Oruvan “, why am scribbling about ” A Wednesday ” ? To show am different from others ? Never.Exactly a year before, when ” A Wednesday ” was on the theatres, i dint feel like to give it a chance since i was looking forward for ” Tahaan ” @ that time coz of Santhosh Sivan.Then positive reviews came from all the side, but it was out from the theatres when i thot of trying it.So i bought the DVD (Thanks to Moserbaer) only to place in my wardrobe (Infact i dint even open the DVD wrapper) Finally today when my roomates were getting ready for ” Unnai Pol Oruvan ” i decided to try the original first.The movie ended around 12.30.I was almost speechless and the movie completely took my breath away.With no mood to sleep, i was keep on wandering to hall and bedroom with my mind rewinding the scenes.Hardly, i’d experienced such kinda feelings and emotions after watching a movie.

awednesday 

The way the movie get into the flashback thru Anupam Kher’s narration is itself a classic attempt of story telling.The lightning-pace screenplay,brilliant execution of the scenes,well matured dialogs (Eg.They have asked the questions on Friday and Saturday.Iam just replying to them on Wednesday.) and amazing performances (in the descending order scale) by Naseeruddin Shah (Simply unbelievable performance.!!!) Anupam Kher,Jimmy Shergill makes the movie one of the best ever in Indian Cinema.Above all, the director’s brilliance was clearly evident in the way he handled the characterisation of two cops(Raj & Arif).Instead of abruptly linking them into the story,first portraying their characters with a scene and joining them into the story is a brilliant idea.

Its  really hard to believe this is a debut movie  for Neeraj Pandey.After Katradhu Thamizh, i would say this is a movie straight from the director’s heart without any compromises for the so-called commercial purposes.It doesn’t matter whether u have watched Unnai Pol Oruvan or not,please grab a Moserbaer DVD(50 INR only) and experience a terrific roller-coaster ride.

 
1 Comment

Posted by on September 20, 2009 in Bollywood, Cinema, Classic

 

Tags: , , , , , , ,

Thalapathy… a Maniratnam Masterpiece.

Though i have seen Thalapathy n number of times i failed to realise its amazing Technical Brilliance hidden under its shell.All these years jus i have enjoyed the movie as an entertainer without much stressing on technical details.But i was totally blown away when i watched it in a DVD few months back.In technical aspects i wud say Thalapathy is Mani’s Masterstroke.Agreed all his movies has technical brilliance,but Thalapathy is something special, Thanks to Santhosh Sivan’s breathtaking Fotography,Maestro’s scintillating BGM+Songs and above all Mani’s execution of Scenes & Characterisations makes one of the best in the industry.Since Thalapathy has its adaptation from the epic Mahabharatha,both the scenes and characters has shades of Mahabharatha.To Start off with

Titles : Mani movies never had Titles in Maroon color(usually come in White fonts in Black Background) but in Thalapathy Titles come in Maroon color or Brick red color since Rajini’s character is ditto Karna in Mahabharatha who is a Son of Sun,which is maroon or brick red color.Needless to say Rajni’s name in Thalapathy is Surya.This is the reason, Rajni’s Costume wud be Maroon Colored Shirt in most of the scenes.

  • In many Scenes u can see the Sun Rays joining with Rajni.
  • When Srividya and Rajni unites u can see the Sun Rising.
  • Also the whole movie wud have a Maroonish color tone (as like Sethu’s Paandi Madam Green tone in the second half) since the story demands it.

Characterisation: See how beautifully Mani portrays the Shobana’s Characterisation.Please do watch the portion before the song starts.

Here Shobana cries but when Rajini asks the reason for crying, she has no answer to say.Mani has made this jus to show Shobana is too soft in nature so that she can’t even bear a shouting @ her.

Thalapathy

  • The Backdrop location wud be a Kovil – Theppakulam when both Rajini – Shobana were in Love.But the backdrop wud be a ruined fort with no trees or shrubs, the scene where Shobana comes to Rajini to say that she gonna get married with Arvindswamy.
  • Also during the break-up scene of Shobana – Rajini u can see the sun trying to set.

Songs: Now we shall look into Mani’s Magic in the songs.Picturising songs is an art which not comes to all directors, even the biggies Bharathiraja,Balachandar limps when coming to Song Picturisation.(Who can forget the hilarious White angels,Clapping of hands,Sunflowers of Bharathiraja) But for Mani Jus a room is enuf, he will do things in a brilliant manner.(Eg.Ninnukori Varnam).Since Rajini’s Characterisation is similiar to a warrior who goes for frequent fights, Mani had picturised the song in such a way.What’s more beauty in this song is  many wud have heard in olden days, War won’t happen after 6 jus to nurse the injured soldiers. The same here too once shobana lit the lamps, Mani won’t show the war instead rajini wud be there with horses resting aside him.

Ilaiyaraaja aka BGM: Can’t even imagine anyother music director for this classic,Thank God!!! Mani – Raja parted their ways away after this movie else Thalapathy wud have been turned into a damp squib.Lets See Raja’s Magic.

  • Whenever Srividya thinks of Rajini, BGM wud be Train’s Siren.Amazing  isnt’it?
  • In Sundari kannal oru Sethi When Rajni goes for war u can hear the Police March Fast BGM.

Some amazing BGM portions in Thalapathy.

  • Rajini – Shobana Break up scene.
  • Rajini – Mammootty first Meeting & Uniting scene.
  • When Rajini stands in a small hill i.e exactly before Amrish puri enters into the scene.
  • See Maestro’s Magic,u can hear the Temple – Bell Ringing sound in the BGM when Shobana lies her head in Rajini’s lap & When Mammootty hugs Rajini in the staircases of Rajini’s House.(This is jus to show,as people say good things gonna happen when anyone heard the Temple-bell ringing sound.)
 
8 Comments

Posted by on May 23, 2009 in Cinema, Classic

 

Tags: , , , , , ,